قسم به ماه و شكوه عاشقانه‌اش؛

قسم به آسمان و رواق بلندش؛

و قسم به زندگي و آنچه در آنست، از شيريني و تلخي دلپذيرش،

كه هر كه نفس خويش را مهار كرد، به يقين پيروز خواهد بود

و هر كه آنرا به پليدي بيالايد، زيانكار خواهد شد.

بدانيد كه تا سخن را نگفتي دربند توست و چون گفتي، تو در بند آني؛

كه زبان عاقل پشت قلبش است و دل نادان، پشت زبانش.

دانش بهتر از ثروت است؛ دانش تو را مي‌پايد و تو ثروت را مي پايي.

در چهره شاد باشيد و در قلب غمگين، كه اندوه را جز خود، كسي از قلبتان نخواهد زدود.

راههاي نرفته را برويد تا انديشه‌هايي نو بيافرينيد، كه رفتن راههاي رفته خسته‌تان مي‌كند.

آرام باشيد كه تندخويي ديوانگي است، زيرا تندخو پشيمان شود و اگر نشد، اصرار بر ديوانگي است.

در نيكي به مردم نه دست خود را محكم بسته داريد و نه بسيار باز و گشاده، كه هر كدام كنيد،

بر نكوهش و حسرت بنشينيد.

آزادي را بنگريد كه چگونه رها، بر بلنداي كوهها و تپه‌ها به پرواز درمي آيد و بي‌آنكه خود را

اسير لحظه‌ها كند، در دامنه‌ي كوهها و كشتزارها دانه برمي‌گيرد.

پس آزاد باشيد و آنرا بجوييد حتي اگر در اسارت مرگ باشيد، كه آزادي جولانگاه روح است؛ 

و درختان تنومند بلوط و صنوبر، و نه در سايه‌ي هم كه جدا از هم مي‌رويند.

روزگار دو روز است: روزي به سود تو و روزي به زيان تو.

روزي كه به سود تو بود گردنكشي نكن و چون به زيان تو شد شكيبا باش

و بدان همين دو روزه‌ي دنيا افسون و افسوسي بيش نيست.

                                   مرگ پيام آور، جبران خليل جبران

  RSS