من ندانستم از اول كه تو بي مهر و وفايي

عهد نابستن از آن به كه ببندي و نپايي

دوستان عيب كنندم كه چرا دل به تو دادم

بايد اول به تو گفتن كه چنين خوب چرايي

اي كه گفتي مرو اندر پي خوبان زمانه

ما كجاييم درين بحر تفكر تو كجايي

عشق و درويشي و انگشت نمايي و ملامت

همه سهل است تحمل نكنم بار جدايي

حلقه بر در نتوانم زدن از بيم رقيبان

اين توانم كه بيايم سر كويت به گدايي

شمع را بايد ازين خانه برون بردن و كشتن

تا كه همسايه نداند كه تو در خانه‌ي مايي

كشتن شمع چه حاجت بود از بيم رقيبان

پرتو روي تو گويد كه تو در خانه‌ي مايي

پرده بردار كه بيگانه خود آن روي نبيند

تو بزرگي و در آيينه‌ي كوچك ننمايي

سعدي آن نيست كه هرگز ز كمند تو گريزد

كه بدانست كه در بند تو خوشتر ز رهايي

  RSS