اين مطلب را به خاطر شكوفه جون  كه مي‌خواست از ”اشو“ بيشتر بداند اضافه كردم:

شري راجنيش ” اشو“ در سالهاي دهه ۶۰ ميلادي، كار خود را با برپايي اردوگاهي در ”مونت آبو“ در هندوستان آغاز كرد. همانند تمام كساني كه خلاف جهت آب شنا مي‌كنند،  نخست با بي‌مهري و گاه آزار مردمي روبرو شد كه دوست نداشتند از خواب ديرينه‌ي سال بيدار شوند. ولي همان مردم آرام آرام به ترانه‌هايي كه ريشه در فرهنگ و دروني ترين كانونهاي هستي داشت، خوگرفتند و ديدند او چيزي مي‌گويد كه آنان نيز مي‌خواهند بگويند ولي نمي توانند بر زبان بياورند. بنا به گفته‌ي هوادارانش او مردي كامل است، روحاني و نوراني، كسي مانند لائو تسه، بودا، كريشنا و.... به زبان انگليسي سخن مي‌گويد، بديهه گوست. زبان او برنده است چون شمشير و صريح است چون آفتاب. سخن تازه مي‌گويد: ”بايد الگوهاي پوسيده را دور بريزيم، رها كنيم خود را از تعصب و تجربه كنيم معجزه‌ي همين جا و اكنون بودن را“. پيام او تن به تفسير نمي‌دهد چه خود مي‌گويد كه ”هيچ پيامي ندارد“ او هيچ فلسفه و آئين خاصي را موعظه نمي‌كند. او تنها خواهان تجربه‌ي بلافصل واقعيت است.

اينهم اختصاصاً براي شكوفه جون:

درختها با زمين و زمين با درختها، پرندگان با درختها و درختها با پرندگان،

زمين با آسمان، و آسمان با زمين عشق مي‌ورزند.

تمام حيات در درياي بي انتهاي عشق موج مي‌زند.

بگذار عشق پرستش تو باشد،

بگذار عشق نيايش تو باشد. 

  RSS