| تبليغات | X |
| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
آنان كه هيچ ندارند مگر تو را...
رابيندرات تاگور (۱۹۴۱-۱۸۶۱) شاعر بزرگ و پرآوازهي هندي شهرت جهاني دارد. سروده هاي او سرشار از نكتههاي لطيف، بديع و تأمل برانگيزند و با فرهنگ ما پيوندي نزديك دارند. سرودهي زير از مجموعهي ”ماه نو و مرغان آواره“ انتخاب شده است: خدا نه براي خورشيد و نه براي زمين بلكه براي گلهايي كه برايمان مي فرستد چشم به راه پاسخ است... هر كودكي با اين پيام به دنيا مي آيد كه خدا هنوز از انسان نوميد نيست... خدا به انسان ميگويد: ” شفايت ميدهم ازين رو كه آسيبت ميرسانم دوستت دارم از اين رو كه مكافاتت ميكنم“... خدايا... آنان كه همه چيز دارند مگر تو را به سخره ميگيرند آنان را كه هيچ ندارند مگر تو را... |+| نوشته شده توسط شهره در یکشنبه 23 بهمن1384 و ساعت 7:40 قبل از ظهر |
|
درباره وبلاگ
دوست دارم پس از آنکه در روی این زمین آنچه را که از من انتظار میكشید جلوه گر ساختم یکباره و بی آرزو بمیرم.
(مائده های زمینی- آندره ژید) منوی اصلی
صفحه نخستپست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه اضافه به علاقه منديها نوشته های پیشین
مرداد 1387دی 1386 شهریور 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اسفند 1385 آذر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 پيوندها
دخترم، ملکهي بهاردر آخرين چكاد با فرزاد فريد و گلهاي كاغذي قوس قزح حميد و كوچه باغهاي آسمان در انتظار يار با عادل آبتني رامين در حوضچهاش باز هم باران با مريم خاطرات سارا چشم غمگين حديث |
| Powered By BLOGFA - Designing & Supporting Tools By WebGozar |